Η ελληνική κοινωνία δεν συμμερίζεται αυτή την πολιτική επιλογή, επισημαίνει ο πρώην πράκτορας της CIA
Ο πρώην αξιωματικός της CIA John Kiriakou προχώρησε σε αιχμηρή τοποθέτηση για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα αναζητεί στενότερη στήριξη από το Ισραήλ λόγω της ανησυχίας απέναντι στην Τουρκία.
Σύμφωνα με τον Kiriakou, «οι Έλληνες φοβούνται τους Τούρκους» και, όπως είπε, «δεν ξέρουν πού να στραφούν, γι’ αυτό στρέφονται στους Ισραηλινούς».
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η ελληνική κοινωνία δεν συμμερίζεται αυτή την πολιτική επιλογή, εκτιμώντας πως υπάρχει αυξανόμενη απόσταση ανάμεσα στην κυβερνητική στρατηγική και τις διαθέσεις της κοινής γνώμης.
Ο Kiriakou προέβλεψε μάλιστα ότι αυτή η αντίθεση μπορεί να οδηγήσει «αργά ή γρήγορα» σε πολιτική σύγκρουση ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και την κοινωνία.
Οι δηλώσεις του αποτελούν πολιτική εκτίμηση και εντάσσονται στη συζήτηση γύρω από τις σχέσεις Ελλάδας–Ισραήλ, την ένταση με την Τουρκία και τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η προσέγγιση Ελλάδας–Ισραήλ δεν αποτελεί πρόσφατη επιλογή ούτε δημιουργήθηκε αποκλειστικά ως απάντηση στις σχέσεις με την Τουρκία.
Τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά στρατηγικής συνεργασίας, με έντονες επαφές στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας, της τεχνολογίας, των επενδύσεων και της ασφάλειας.
Στην επίσημη παρουσίαση των διμερών σχέσεων, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει ότι η συνεργασία με το Ισραήλ εκτείνεται από την άμυνα και την οικονομία μέχρι την ενέργεια και την τεχνολογία και υποστηρίζει ότι δεν στρέφεται εναντίον τρίτης χώρας.
Στον αμυντικό τομέα ξεχωρίζει, μεταξύ άλλων, η συνεργασία για το Διεθνές Κέντρο Εκπαίδευσης της Πολεμικής Αεροπορίας στην Καλαμάτα.
Ο Kiriakou έχει επίσης περιγράψει τη σχέση με το Ισραήλ ως στρατηγική επιλογή που διατηρήθηκε από διαφορετικές ελληνικές κυβερνήσεις, σημειώνοντας ότι στηρίζεται σε κοινά συμφέροντα για τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και σε ισχυρούς οικονομικούς, τεχνολογικούς και αμυντικούς δεσμούς.
Αυτό διαφοροποιείται ουσιαστικά από την εικόνα που περιγράφει ο Kiriakou, σύμφωνα με την οποία η Αθήνα στρέφεται προς το Ισραήλ επειδή δεν γνωρίζει πού αλλού να αναζητήσει προστασία έναντι της Τουρκίας.
Ο παράγοντας Τουρκία
Δεν υπάρχει αμφιβολία, πάντως, ότι η Τουρκία αποτελεί έναν από τους καθοριστικότερους παράγοντες της ελληνικής στρατηγικής ασφαλείας.
Οι ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα ζητήματα των θαλάσσιων ζωνών, η Κύπρος και η στρατιωτική ισορροπία μεταξύ των δύο χωρών αποτελούν σταθερές παραμέτρους της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι Αθήνα και Άγκυρα βρίσκονται σήμερα σε πορεία αναπόφευκτης σύγκρουσης.
Η επίσημη ελληνική θέση είναι ότι τα τελευταία χρόνια επιχειρείται η οικοδόμηση μιας «δομημένης και οργανωμένης σχέσης» με την Τουρκία και ότι η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ δεν δημιουργήθηκε ως αντιτουρκικός άξονας.
Αυτό έχει επαναλάβει και ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης
Στην πράξη, επομένως, η Αθήνα επιχειρεί να κινείται ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με την Τουρκία και παράλληλα να ενισχύει τις στρατηγικές της σχέσεις με το Ισραήλ, την Κύπρο, την Αίγυπτο και άλλες χώρες της περιοχής.
Εκεί όμως ο Kiriakou αγγίζει ένα πραγματικό ρήγμα
Η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά των δηλώσεών του ίσως δεν αφορά την Τουρκία, αλλά την ελληνική κοινωνία.
Ο Kiriakou υποστήριξε ότι «ο ελληνικός λαός δεν θέλει τίποτα από όλα αυτά», εκτιμώντας ότι υπάρχει σοβαρή απόσταση ανάμεσα στην κοινωνία και την κυβερνητική στρατηγική έναντι του Ισραήλ.
Η διατύπωση είναι υπερβολικά γενική για να αντιμετωπιστεί ως γεγονός.
Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι υπάρχει πράγματι σημαντική αρνητική στάση απέναντι στο Ισραήλ.
Έρευνα του Pew Research Center που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2026 κατέγραψε αρνητική άποψη για το Ισραήλ στο 65% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα, έναντι 30% που εξέφραζαν θετική γνώμη.
Μάλιστα, παρότι η εικόνα του Ισραήλ στην Ελλάδα είχε βελτιωθεί σε σχέση με το προηγούμενο έτος, η αρνητική αξιολόγηση εξακολουθούσε να αποτελεί σαφή πλειοψηφία.
Ανάλογη τάση είχε αποτυπωθεί και σε ελληνικές μετρήσεις το 2025: σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το ποσοστό όσων αισθάνονταν πιο κοντά στο Ισραήλ είχε υποχωρήσει στο 20%, από 34% τον Νοέμβριο του 2023.
Αυτό δημιουργεί ένα υπαρκτό πολιτικό παράδοξο.
Σε κρατικό επίπεδο, η σχέση Ελλάδας–Ισραήλ γίνεται βαθύτερη.
Σε σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, όμως, η εικόνα του Ισραήλ παραμένει αρνητική, ιδιαίτερα υπό το βάρος των πολέμων και της ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα.
Θα έρθει η «ημέρα του λογαριασμού»;
Εδώ ακριβώς ο Kiriakou κάνει τη μεγαλύτερη πολιτική πρόβλεψη.
Υποστηρίζει ότι η απόσταση αυτή θα οδηγήσει τελικά σε μια «ημέρα λογαριασμού» μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της ελληνικής κοινωνίας.
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να επιτρέπουν να θεωρηθεί μια τέτοια εξέλιξη δεδομένη.
Η εξωτερική πολιτική σπάνια καθορίζεται από έναν και μόνο παράγοντα και ακόμη πιο σπάνια μετατρέπεται μόνη της σε αιτία μετωπικής σύγκρουσης κυβέρνησης και κοινωνίας.
Ωστόσο, η παρατήρηση αναδεικνύει μια πραγματική πρόκληση για την Αθήνα.
Η Ελλάδα θέλει να διατηρήσει το Ισραήλ ως σημαντικό στρατηγικό εταίρο, χωρίς να ταυτιστεί άκριτα με κάθε πολιτική του. Θέλει παράλληλα να βελτιώνει τις σχέσεις με την Τουρκία χωρίς να αποδυναμώνει τις συμμαχίες που θεωρεί απαραίτητες για την ασφάλειά της.
Και επιδιώκει να διατηρεί ισχυρές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο, την ώρα που η Μέση Ανατολή παραμένει βαθιά πολωμένη.
Αυτό είναι το πραγματικό γεωπολιτικό σταυρόλεξο πίσω από τις δηλώσεις του John Kiriakou.
Το ερώτημα δεν είναι απλώς αν η Ελλάδα «φοβάται την Τουρκία» ή αν «τρέχει στο Ισραήλ».
Είναι αν μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της ασφάλειας, στις στρατηγικές της συμμαχίες και σε μια κοινωνία που δεν βλέπει πάντοτε αυτές τις επιλογές με τον ίδιο τρόπο.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με τον Kiriakou, «οι Έλληνες φοβούνται τους Τούρκους» και, όπως είπε, «δεν ξέρουν πού να στραφούν, γι’ αυτό στρέφονται στους Ισραηλινούς».
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η ελληνική κοινωνία δεν συμμερίζεται αυτή την πολιτική επιλογή, εκτιμώντας πως υπάρχει αυξανόμενη απόσταση ανάμεσα στην κυβερνητική στρατηγική και τις διαθέσεις της κοινής γνώμης.
Ο Kiriakou προέβλεψε μάλιστα ότι αυτή η αντίθεση μπορεί να οδηγήσει «αργά ή γρήγορα» σε πολιτική σύγκρουση ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και την κοινωνία.
Οι δηλώσεις του αποτελούν πολιτική εκτίμηση και εντάσσονται στη συζήτηση γύρω από τις σχέσεις Ελλάδας–Ισραήλ, την ένταση με την Τουρκία και τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η στρατηγική σχέση με το ΙσραήλFormer CIA Officer John Kiriakou:
— Clash Report (@clashreport) August 28, 2026
The Greeks are afraid of the Turks. The Greeks don’t know where to run, so they run to the Israelis.
The Greek people want none of this.
And so there’s going to have to be a reckoning day, probably sooner rather than later, between the Greek… pic.twitter.com/MyeY0PsYtw
Η προσέγγιση Ελλάδας–Ισραήλ δεν αποτελεί πρόσφατη επιλογή ούτε δημιουργήθηκε αποκλειστικά ως απάντηση στις σχέσεις με την Τουρκία.
Τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά στρατηγικής συνεργασίας, με έντονες επαφές στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας, της τεχνολογίας, των επενδύσεων και της ασφάλειας.
Στην επίσημη παρουσίαση των διμερών σχέσεων, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει ότι η συνεργασία με το Ισραήλ εκτείνεται από την άμυνα και την οικονομία μέχρι την ενέργεια και την τεχνολογία και υποστηρίζει ότι δεν στρέφεται εναντίον τρίτης χώρας.
Στον αμυντικό τομέα ξεχωρίζει, μεταξύ άλλων, η συνεργασία για το Διεθνές Κέντρο Εκπαίδευσης της Πολεμικής Αεροπορίας στην Καλαμάτα.
Ο Kiriakou έχει επίσης περιγράψει τη σχέση με το Ισραήλ ως στρατηγική επιλογή που διατηρήθηκε από διαφορετικές ελληνικές κυβερνήσεις, σημειώνοντας ότι στηρίζεται σε κοινά συμφέροντα για τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και σε ισχυρούς οικονομικούς, τεχνολογικούς και αμυντικούς δεσμούς.
Αυτό διαφοροποιείται ουσιαστικά από την εικόνα που περιγράφει ο Kiriakou, σύμφωνα με την οποία η Αθήνα στρέφεται προς το Ισραήλ επειδή δεν γνωρίζει πού αλλού να αναζητήσει προστασία έναντι της Τουρκίας.
Ο παράγοντας Τουρκία
Δεν υπάρχει αμφιβολία, πάντως, ότι η Τουρκία αποτελεί έναν από τους καθοριστικότερους παράγοντες της ελληνικής στρατηγικής ασφαλείας.
Οι ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα ζητήματα των θαλάσσιων ζωνών, η Κύπρος και η στρατιωτική ισορροπία μεταξύ των δύο χωρών αποτελούν σταθερές παραμέτρους της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι Αθήνα και Άγκυρα βρίσκονται σήμερα σε πορεία αναπόφευκτης σύγκρουσης.
Η επίσημη ελληνική θέση είναι ότι τα τελευταία χρόνια επιχειρείται η οικοδόμηση μιας «δομημένης και οργανωμένης σχέσης» με την Τουρκία και ότι η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ δεν δημιουργήθηκε ως αντιτουρκικός άξονας.
Αυτό έχει επαναλάβει και ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης
Στην πράξη, επομένως, η Αθήνα επιχειρεί να κινείται ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με την Τουρκία και παράλληλα να ενισχύει τις στρατηγικές της σχέσεις με το Ισραήλ, την Κύπρο, την Αίγυπτο και άλλες χώρες της περιοχής.
Εκεί όμως ο Kiriakou αγγίζει ένα πραγματικό ρήγμα
Η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά των δηλώσεών του ίσως δεν αφορά την Τουρκία, αλλά την ελληνική κοινωνία.
Ο Kiriakou υποστήριξε ότι «ο ελληνικός λαός δεν θέλει τίποτα από όλα αυτά», εκτιμώντας ότι υπάρχει σοβαρή απόσταση ανάμεσα στην κοινωνία και την κυβερνητική στρατηγική έναντι του Ισραήλ.
Η διατύπωση είναι υπερβολικά γενική για να αντιμετωπιστεί ως γεγονός.
Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι υπάρχει πράγματι σημαντική αρνητική στάση απέναντι στο Ισραήλ.
Έρευνα του Pew Research Center που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2026 κατέγραψε αρνητική άποψη για το Ισραήλ στο 65% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα, έναντι 30% που εξέφραζαν θετική γνώμη.
Μάλιστα, παρότι η εικόνα του Ισραήλ στην Ελλάδα είχε βελτιωθεί σε σχέση με το προηγούμενο έτος, η αρνητική αξιολόγηση εξακολουθούσε να αποτελεί σαφή πλειοψηφία.
Ανάλογη τάση είχε αποτυπωθεί και σε ελληνικές μετρήσεις το 2025: σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το ποσοστό όσων αισθάνονταν πιο κοντά στο Ισραήλ είχε υποχωρήσει στο 20%, από 34% τον Νοέμβριο του 2023.
Αυτό δημιουργεί ένα υπαρκτό πολιτικό παράδοξο.
Σε κρατικό επίπεδο, η σχέση Ελλάδας–Ισραήλ γίνεται βαθύτερη.
Σε σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, όμως, η εικόνα του Ισραήλ παραμένει αρνητική, ιδιαίτερα υπό το βάρος των πολέμων και της ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα.
Θα έρθει η «ημέρα του λογαριασμού»;
Εδώ ακριβώς ο Kiriakou κάνει τη μεγαλύτερη πολιτική πρόβλεψη.
Υποστηρίζει ότι η απόσταση αυτή θα οδηγήσει τελικά σε μια «ημέρα λογαριασμού» μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της ελληνικής κοινωνίας.
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να επιτρέπουν να θεωρηθεί μια τέτοια εξέλιξη δεδομένη.
Η εξωτερική πολιτική σπάνια καθορίζεται από έναν και μόνο παράγοντα και ακόμη πιο σπάνια μετατρέπεται μόνη της σε αιτία μετωπικής σύγκρουσης κυβέρνησης και κοινωνίας.
Ωστόσο, η παρατήρηση αναδεικνύει μια πραγματική πρόκληση για την Αθήνα.
Η Ελλάδα θέλει να διατηρήσει το Ισραήλ ως σημαντικό στρατηγικό εταίρο, χωρίς να ταυτιστεί άκριτα με κάθε πολιτική του. Θέλει παράλληλα να βελτιώνει τις σχέσεις με την Τουρκία χωρίς να αποδυναμώνει τις συμμαχίες που θεωρεί απαραίτητες για την ασφάλειά της.
Και επιδιώκει να διατηρεί ισχυρές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο, την ώρα που η Μέση Ανατολή παραμένει βαθιά πολωμένη.
Αυτό είναι το πραγματικό γεωπολιτικό σταυρόλεξο πίσω από τις δηλώσεις του John Kiriakou.
Το ερώτημα δεν είναι απλώς αν η Ελλάδα «φοβάται την Τουρκία» ή αν «τρέχει στο Ισραήλ».
Είναι αν μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της ασφάλειας, στις στρατηγικές της συμμαχίες και σε μια κοινωνία που δεν βλέπει πάντοτε αυτές τις επιλογές με τον ίδιο τρόπο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών